کشور یک شهری

كويت، كشوري است در غربي‌ترين بخش خليج‌فارس و در جنوب عراق و شمال عربستان سعودي كه پايتخت آن هم به همين نام مي‌باشد. شهر كويت در سال 1022 هجري قمري توسط فردي به نام صباح بنا شد. لغت كويت از لحاظ ادبي و ريشه‌اي مصغر «كوت» يك واژه هندي است و در زبان اعراب محلي، برگرفته از دره‌اي به اين نام است.

اقوام و نژاد

مردم كويت از نژاد سفيد، آريايي، سامي، عرب‌هاي عدناني و قحطاني مي‌باشند كه امروزه با هم ممزوج شده‌اند. البته در گذشته‌هاي دور طيف وسيعي از شيعيان ايراني معروف به عجم كويتي و عراقي به تدريج به كويت مهاجرت كرده و با بوميان بدوي صحرانشين اين مكان درآميخته و ساكن اين منطقه شده‌اند.

در ابتدا نام اين شهر از يك روستاي كوچك براي ماهيگيران گرفته شده بود. پيدايش شهرها و بندرها در آن سوي خليج‌فارس سبب شد كه تحولات زيادي در آنجا رخ دهد. پس از تاسيس دولت غاصب صهيونيستي در سرزمين فلسطين، عده زيادي از فلسطيني‌ها به كويت مهاجرت كردند و جمعيت كثيري از مصر، عمان، سوريه، لبنان، پاكستان، هندوستان، سريلانكا و فيليپين به منظور يافتن كار به جمعيت اين كشور افزوده شدند.

در هر صورت اگر پرسيده شود چه كسي كويتي‌الاصل است، بايد گفت: اشخاص يا بازماندگان اعراب باديه‌نشين كه قبل از به وجود آمدن اين كشور در اين سرزمين زندگي مي‌كردند.

ويژگي آب‌ وهوايي

كويت سرزميني مسطح و پوشيده از شن و ماسه است و داراي تپه‌هايي به ارتفاع 145 متر و به طور زنجيروار بياباني به نام «ام‌الرمم» مي‌باشد.

نكته ديگر اينكه كشور كويت نزديك به دو ميليون و سيصد هزار نفر جمعيت دارد، زبان رسمي كشور، عربي است، واحد پول، دينار كويت و حكومت اين كشور شيخ‌نشين است.

صنايع

ذخاير نفتي اين كشور يكي از منابع مهم اقتصادي و درآمدي كويت است به نحوي كه كمتر كسي در اين كشور زير خط فقر زندگي مي‌كند.

فروش نفت خام، نود درصد توليد ناخالص داخلي و 75 درصد بودجه دولت را شامل مي‌شود. كويت براي تهيه مواد موردنياز از جمله موادغذايي، پوشاك، سبزيجات و مصالح ساختماني متوسل به كشورهاي اطراف مي‌شود ضمن اينكه ماهيگيري نيز قبل از رونق نفت در اين كشور از اهميت زيادي برخوردار بوده و يكي از منابع اصلي به شمار مي‌رفت. هنوز هم در اين كشور صيد ماهي و ميگو و صادرات آن رونق زيادي دارد.

در كويت كشاورزي رواج زيادي ندارد زيرا زمين براي كشت مناسب نيست. فقط در مناطق حمراء، العفره و العبدلي كم باران مي‌بارد، زمين‌هاي حاصلخيزي وجود دارد و كشت خرما در آن صورت مي‌گيرد.

جاذبه‌هاي جهانگردي

كويت به جز آثار معدود باقيمانده از پرتغالي‌ها، آثار باستاني خاصي ندارد. امروزه دو برج دوقلوي بسيار زيبا به نام سنبل و نشانت يكي از معماري‌هاي جالب كويت محسوب مي‌شود. يكي از اين برج‌ها از ديگري كوتاه‌تر است و اختصاص به منبع آب كويت دارد و ديگري داراي يك گردونه در بالاي خود دارد كه با گردش آن، كل شهر كويت و درياي خليج‌فارس به نمايش گذاشته مي‌شود.

از ديگر جاذبه‌هاي طبيعي كويت، سواحل زيباي آن است. فضاي سبز حاكم بر كويت به وسيله سيستم آبياري مصنوعي تغذيه مي‌شود. مجتمع‌‌ تجاري و مراكز خريد بسيار زيبا و متنوع كويت مملو از اجناس ژاپني و چيني است. همچنين يك شهربازي به سبك ديسني آمريكا البته در ابعاد كوچكتر هم وجود دارد كه از ديد جهانگردان دور نمي‌ماند.

فرهنگ و سنت‌ها

مردم كويت به ديد و بازديد به ويژه در اعيادي چون عيد سعيد فطر و عيد قربان، هفت روز كامل به برگزاري جشن و مراسم اين اعياد مي‌پردازند. بزرگ‌ترها عيدي مي‌دهند و كوچكترها به ديدن والدين خود مي‌روند.

يكي از شيريني‌هاي مخصوص كويت به نام «شعرالنبات» است كه شيريني‌هايي دراز و پرادويه مي‌باشد. كويتي‌ها به دادن صدقه به ويژه در روزهاي عيد اعتقاد زيادي دارند. غذاهاي كويتي تند، پر گوشت و ادويه‌دار است. چند نوع خورش گوشتي به همراه برنج مثل خورش كاري و خورش قيمه جزو غذاهاي اصلي كويتي‌هاست.

گفتني است؛ كويتي‌ها به ديوان اشعار پروين اعتصامي علاقه زيادي دارند و از ترجمه آن استقبال پرشوري كرده‌اند. ديوان اشعار پروين اعتصامي با عنوان «ملاك‌الاروح» به عربي ترجمه شده و در كويت مورد توجه مردم قرار گرفته است.كويتي‌ها به طور كلي به تحصيل فرزندان‌شان اهميت زيادي نمي‌دهند تنها عده‌اي از قشر تحصيلكرده در جامعه وجود دارند كه فرزندان پسر و دختر خود را به دانشگاه مي‌فرستند. دختران از تحصيل كمتري برخوردارند و در سنين شانزده تا هجده سالگي ازدواج مي‌كنند و پسرها نيز تا ديپلم تحصيل كرده و كمتر وارد دانشگاه مي‌شوند و جذب بازار كار و صنعت دريايي خواهند شد.

به طور كلي كويتي‌ها به خانواده اهميت مي‌دهند و ارزش قائلند و بزرگترهاي خانواده از احترام خاصي برخوردارند.