استان کرمان

 استان كرمان با نام تاريخي «كارمانيا» يكي از ايالات تاريخي سابق ايران بوده است كه بر سر راه ارتباطي فارس، سيستان، خراسان و هندوستان قرار دارد. اين استان در جنوب شرقي ايران واقع شده و از شمال به استان خراسان جنوبي و يزد، از شرق به سيستان و بلوچستان، از جنوب به هرمزگان و از مغرب به استان فارس و يزد محدود مي‌شود
    
    
    راين زيبا
    اين استان، آن‌قدر جاذبه‌هاي گردشگري دارد كه هر انساني را شيفته خود مي‌كند. حالا كه ارگ بم به خاطر آن زلزله دلخراش، آن زيبايي‌هاي گذشته خود را ندارد، مسافران ديار كرمان مي‌توانند از ارگ راين كه خود يكي ديگر از زيبايي‌هاي اين منطقه است، ديدن نمايند. راين در صد كيلومتري جنوب شرقي كرمان، بين شهرستان ماهان و بم قرار دارد.
    چون اين منطقه بر سر راه جيرفت و بندرعباس قرار داشته است آن را (راه ين) يعني نشان‌دهنده راه نام گذارده‌اند كه با گذشت زمان به اين تبديل شده است. قدمت اين شهر به دوره صفويه مي‌رسد و ارگ راين كه در اين منطقه واقع شده بعد از ارگ بم، دومين بناي بزرگ خشتي كرمان به شمار مي‌رود.
    
    شهداد، ديار ديرپاي تاريخ
    شهداد در دامنه شرقي كوه‌هاي شمالي – جنوبي و حدفاصل دشت لوت و دشت كرمان واقع شده است. اين منطقه از قديمي‌ترين سرزمين‌هاي ايران و يكي از كهن‌ترين تمدن‌هاي بشري را دارا بوده است و داراي آثار به دست آمده فراواني است. تمام آثاري كه از دوره ساساني در اين شهر به دست آمده، نشان‌دهنده اهميت اين شهر در حاشيه كوير لوت است. شايد تا به حال نام «كلوت» را شنيده باشيد. كلوت‌ها يكي از مهم‌ترين عوارضي هستند كه از مركز لوت تا غرب آن امتداد دارند. اين عوارض، يكي از پديده‌هاي زيباي طبيعي هستند كه در دنيا بي‌نظيرند و حتي در هيچ يك از بيابان‌هاي دنيا نمي‌توان چنين مناظري ديد. اين عوارض بر اثر فرسايش آبي و بادي شديد به وجود آمده‌اند. در اين مورد پيشنهاد مي‌كنم كتاب «تلخاك»، اثر دكتر ناصر كرمي را حتما بخوانيد.
    
    شهرستان جيرفت
    جيرفت، يكي از شكوفاترين تمدن‌هاي بشري است كه در استان كرمان و در حوزه آبريز هليل‌رود شكل گرفته است. نتايج حاصل از كاوش‌هاي باستان شناختي در اين منطقه، حكايت از وجود جامعه‌اي ثروتمند و صنعتگر با رفاه اجتماعي و اقتصادي در اين مرحله از تاريخ منطقه دارد. مردم اين منطقه علاوه بر آن كه نيازهاي خود را برطرف مي‌ساخته‌اند، دست‌ساخت‌هاي هنري و صنعتي خود را از طريق بازرگانان به نقاط دور و نزديك صادر مي‌كرده‌اند. اعتقادات مذهبي، باورها و آداب و رسوم اجتماعي مردم ساكن در اين منطقه بسيار قوي است.
    
    ماهان، منطقه‌اي ييلاقي در دل كوير
    بنا به روايتي، نام ماهان از آذرماهان، سردار انوشيروان در عصر ساساني مي‌آيد، اين فرد مدت سي سال حاكم كرمان بوده و املاك زيادي را آباد كرده است. قدمت ماهان را تا حدود 15 قرن تخمين زده‌اند. جامعه اين شهر، يك جامعه سنتي است. يكي از آثار باشكوه، زيبا و بسيار ديدني ايران در اين منطقه «مزار شاه نعمت‌ا... ولي» است بنا و باغ مزار از دو طرف به خيابان و جاده عمومي باز مي‌شود. در وسط اين شهر، جلو خان وسيعي قرار گرفته كه سه متر از كف جاده ارتفاع دارد و حتما هم براي جلوگيري از خطر رودخانه اين جلو خان مرتفع ساخته شده است در وسط اين جلو خان هم حوضي قرار دارد با يك درخت چنار كهنسال كه از خطر سيل سال 1311 اين شهر جان سالم به در برده. بناي اين بقعه منسوب به احمدشاه ركني است كه خودش از مريدان شاه نعمت‌ا... بوده، روايت است كه احمدشاه مبلغي پول براي مخارج خانقاه شاه ولي از هند مي‌فرستد ولي اين پول زماني مي‌رسد كه شاه از دنيا رفته بود بنابراين به دستور احمدشاه، خرج ساختن بقعه مي‌شود. آرامگاه شاه نعمت‌ا... ولي داراي رواق‌هاي بسيار زيبا و صحن‌هاي دلگشاست. در ماهان، آثار ديدني ديگري مانند عمارت بيگلربيگي، عمارت شترگلو و باغ شاهزاده هم وجود دارند.
    
    و اما شهر كرمان
    شهر كرمان، مركز استان كرمان نيز داراي زيبايي‌هاي فراواني است. نام كرمان، عبارت مجموعه گنجعلي‌خان را هم تداعي مي‌كند. «گنجعلي‌خان» يك مجموعه عام‌المنفعه است كه در عصر صفوي بنا شده است. ميدان گنجعلي‌خان، مركز برگزاري مراسم جشن و عزا و برنامه‌هاي حكومتي بوده است و در اطرافش بازارهاي زيبا و حجره‌هاي تجاري واقع شده‌اند. مجموعه گنجعلي‌خان داراي مدرسه، مسجد، ضرابخانه، بازار و حمام است.
    ضرابخانه در گذشته محل ضرب سكه‌هاي رايج بوده است و اكنون به گنجينه دائمي سكه تبديل شده و از خاكبرداري كف آن، سكه‌هاي صفوي و قديمي به دست آمده است.
    بازار گنجعلي‌خان نيز نشاني از ميراث اقتصادي اجداد ماست. در اين بازار، انگار هنوز صداي پاي رهگذران و نواي دلنشين موسيقي به همان شكل گذشته‌اش شنيده مي‌شود. حمام گنجعلي‌خان نيز بسيار ديدني است. سردر بسيار زيبايي دارد، اين حمام قديمي، مشترياني دارد ساكت و صبور با لباس‌هاي قديمي كه به حالت‌هاي گوناگون نشسته يا دراز كشيده‌اند. اين مشتريان، مجسمه‌هايي هستند كه با موم و با دست پرتوان هنرمندان ساخته شده‌اند. در كنار اين مجسمه‌ها نيز وسايل مختلف مورد استفاده در حمام قرار گرفته است بدين ترتيب صحنه‌هايي از استحمام به شيوه سنتي را به معرض نمايش گذاشته است.
    
    موزه مردم‌شناسي زرتشتيان:
    از آنجا كه كرمان يكي از قديمي‌ترين مراكز زندگي زرتشتيان است، موزه مردم‌شناسي زرتشتيان نيز ديدني‌هاي فراواني دارد. هسته اين موزه در سال 1362 و همراه با تاسيس كتابخانه انجمن، بنياد گرفت. در اين سال دكتر پرويز وخشوري و آقاي غيبي، سرپرست وقت كتابخانه، اشياي ميراث فرهنگي زرتشتيان كرمان را گردآوري كردند و تا امروز هم اشياي ديگري به آن افزودند. قديمي‌ترين شي اين موزه، يك جلد كتاب دست‌نويس گات‌هاست كه بيش از دويست سال قدمت دارد.
    
    مسجد جامع مظفري
    اين مسجد در ضلع غربي ميدان مشتاقيه واقع است سردر بلند آن با كاشي‌هاي معرق به طور بسيار زيبايي تزيين شده است و بر روي آن دو مناره بلند و يك ساعت بسيار زيبا قرار گرفته است. در ورودي مسجد نيز چوبي و نقره‌كوب است.
    
    يخدان مويدي
    اين يخدان تشكيل شده از مخزن، حصار، استخر و چاله يخ. حصار آن نسبتا بلند است و 12 متر ارتفاع دارد. مصالح آن با خشت خام و ملات گل است. در گذشته از اين يخدان براي نگهداري يخ در ايام تابستان استفاده مي‌شده است. نام مويدي هم از آنجا گرفته شده كه قناتي مشهور به نام مويدي آب اين يخدان را تامين مي‌كرده است.
    
    قلعه دختر
    قلعه دختر، قديمي‌ترين اثر تاريخي كرمان است. در تاريخ، نام اين قلعه به صورت «قلعه كوه» آمده است. قدمت آن به دوران ساساني مي‌رسد و بازمانده معبد آناهيتاست. در زمان سلجوقيان نيز اين قلعه پناهگاه كرمانيان محسوب مي‌شده است.
    مجموعه وكيل
    محمد اسماعيل‌خان نوري اسفندياري ملقب به وكيل‌الملك در زمان فرمانروايي خويش در كرمان بناهاي زيادي بنيان نهاد كه از آن جمله، مجموعه وكيل است كه شامل بازار، حمام، مسجد و كاروانسرا مي‌باشد و اولين بخش از مجموعه وكيل، حمام وكيل است.
    
    ساير آثار ديدني شهر
    مي‌توان از مقبره مشتاقيه، باغ موزه هرندي، گنبد سبز، مسجد ملك، گنبد جبليه، قلعه اردشير، مسجد پامنار و مجموعه ابراهيم‌خان نام برد.
    
    يك روستاي ديدني در دل كوير
    بي‌شك تاكنون نام ميمند را شنيده‌ايد، اگر هم چنين نيست، جالب است بدانيد اين روستا، يكي از روستاهاي تاريخي و بي‌نظير ايران و با قدمت چند هزار ساله است كه در 36 كيلومتري شرق شهرستان شهر بابك واقع شده است. تمام حسينيه، مسجد، مدرسه و خانه‌هاي اين روستا، با دستان هنرمند ساكنان سختكوش آن به روشي بسيار شگفت‌انگيز در دل كوه كنده شده است كه در رديف‌هاي دو و پنج تايي روي هم قرار گرفته‌اند. ميمند، يكي از قديمي‌ترين سكونت‌گاه‌هاي بشري در ايران و جهان است و حتي قدمت آن را تا دوره اشكانيان نيز برآورد كرده‌اند و تا به امروز اين روستا به حيات خود ادامه مي‌دهد. حتما اين روستا و تمدن خاص آن را ببينيد.
    
    صنايع دستي
    قالي دستباف، شال‌بافي، پتو‌دوزي، چادر شب‌بافي، حصيربافي، گليم‌بافي و...
    اگر به جاذبه‌هاي طبيعي هم علاقه‌منديد:
    بافت: غار ترنگ، غار شب پره، چشمه عروس
    بردسير: آب گرم قلعه عسگر
    جيرفت: آبشار دوساري
    كهنوج: آب گرم تنگ آشوبيه
    
    توانمندي‌هاي اقتصادي استان
    منطقه جيرفت و كهنوج در استان كرمان با توليد محصولات زراعي و باغي متنوع و ممتاز كه نشان از اقليمي پربركت و خاكي حاصلخيز دارد، خود را به عنوان منطقه‌اي استثنايي و خاص معرفي كرده است. اين منطقه همواره به عنوان قطبي مهم در كشاورزي كشور مطرح بوده است. اين منطقه به لحاظ اقليم خاص و توان توليد محصولات خارج از فصل از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و داراي مهم‌ترين محصولات كشاورزي و باغي است مانند: غلات، حبوبات، پنبه، چغندرقند، سبزيجات، محصولات جاليزي، انواع ميوه، گردو، فندق و گياهان دارويي.
    سوغات: پسته، خرما و زيره.
    
    

مـركـــز تـوريست‌هـــاي جهـــان

    
    
    دو سرزمين در دنيا هستند كه در طول سال بيشترين توريست‌ها به آنجا مي‌‌روند، اولي ايتاليا و دومي يونان. بدون اغراق بايد گفت كه ايتاليا، مركز توريست‌هاي جهان است و در بين شهرهاي ايتاليا (رم) هر ساله پذيراي مردمان ديگر ملل است. (رم) با جمعيتي نزديك به سه ميليون نفر بزرگ‌ترين و مشهورترين مركز فرهنگي و توريستي و همچنين پايتخت ايتالياست. رم تنها يك شهر و پايتخت نيست بلكه يك شهر هنري با معماري‌هاي زيبا به حساب مي‌آيد كه جزو برنامه هر بازديدكننده‌اي از ايتالياست. در اين شهر باستاني، ميراث‌هاي فرهنگي و پنهاني با تاريخ هزار ساله وجود دارد كه توجه ميليون‌ها جهانگرد را به سوي خود جلب كرده است.اين شهر هنري داراي جذابيت‌هاي زيادي است و غناي هنري پراكنده در اين شهر به چشم مي‌‌خورد. از سويي ديگر هنر‌هاي مردم ايتاليا در رم سبب تنوع سنت‌هاي منطقه‌اي شده است. علاوه بر معماري قديمي ساختمان‌هاي رم، ميادين و موزه‌هاي زيادي در اين شهر موجود است كه دنياي رنگارنگي از هنر چند صد سال قبل از ميلاد را دربر‌مي‌‌گيرد. رم يك پايتخت باستاني با آثاري اصيل و بي‌‌نظير است.
    
    بهترين غذاهاي دنيا
    غذاهاي ايتاليايي از جمله غذاهاي معروف جهان محسوب مي‌‌شود. تا جايي كه به همراه غذاهاي فرانسوي در تمامي كشور‌هاي دنيا، طرفداران زيادي دارد، براي مثال شايد در ايتاليا غذاي ژاپني نخورند اما در ژاپن، غذاي ايتاليايي يك غذاي بين‌المللي است...
    پيتزا، انواع لازانيا و اسپاگتي، ريسوتو الا ميلانسي و پولوآلا ساسياتورا، از غذاهاي لذيذ اين سرزمين است.در واقع اسپاگتي جزو غذاهاي اصلي مردمان ايتالياست، گفتني است گوجه‌فرنگي‌هاي ريز و پرآب ايتاليا بسيار خوشمزه و دلچسب است و از آب و هوايش هم نبايد گذشت. رم داراي آب و هواي مديترانه‌اي است يعني در سراسر سال معتدل است و بهار و پاييز بهترين فصل براي مسافرت به اين كشور است.منسوجات ابريشمي، زينت‌آلات مرجاني و گردن‌بند‌هاي كريستالي و كراوات جزو سوغات رم، اين شهر تاريخي است.
    
    ديدني‌هاي رم
    بناي كوليزيوم: در شهر رم واقع است كه در سال شصت ميلادي به دستور وسپاسيان ساخته شده، اين بنا تاريخچه عجيبي داشته است. اين بناي شوم مدتي كشتارگاه بي‌‌گناهان بوده و سپس به يك قلعه مخوف تبديل شده است و سپس زماني كه طاعون به اين سرزمين حمله كرد، به يك بيمارستان تبديل شد و سرانجام در قرون وسطي به سالن تئاتر مبدل شده و در زمان ناپلئون به صورت اصطبل درآمد و اكنون محل تماشاي جهانگردان شده است.
    اين بنا در قرون وسطي دو در داشته؛ يك در زندگي و در ديگر مرگ نام داشته است .در حال حاضر هم بازديدكنندگان از در زندگي وارد و از در مرگ خارج مي‌‌شوند.
    درياچه كومو، استاديوم ورزشي رم، فواره‌هاي رم و پارك برگيز از ديدني‌هاي ديگر اين شهر هستند. يك مكان معروف و منحصر به فرد در رم، واتيكان سيتي است كه در قلب شهر رم بر فراز تپه واتيكان بر كرانه رودخانه تيبر واقع است. اين شهر كوچك‌ترين ايالت مستقل جهان است كه توسط شهر رم احاطه شده و حدود 45 هكتار مساحت دارد و يكي ديگر از جاذبه‌هاي توريستي در شهر رم است زيرا اين مكان محل زندگي پاپ است. در گوشه و كنار واتيكان و همچنين شهر رم ساختمان‌هاي غار مانند با گنبدهاي بزرگ راه راه مربوط به قرن پانزدهم ميلادي ديده مي‌‌شود. همچنين انواع مجسمه‌هاي دست ساخته ميكل‌آنژ و لئوناردو داوينچي در ميادين و ساختمان‌هاي قديمي اين شهر مشاهده مي‌‌شود.گفتني است كه در رم معروف‌ترين استوديو‌هاي قديمي فيلم‌سازي وجود دارد كه از آن جمله مي‌‌توان به استوديوي معروف و قديمي فيلم‌سازي به نام (چينه چيتا) اشاره داشت.رم تنها به ساختمان‌هاي قديمي‌اش معروف نيست. رم محل زادگاه چندين هنرپيشه، موسيقي‌دان و نقاش معروف در جهان است. روزنامه لارپويليكا، كورمي بره، لستپا از معروف‌ترين، قديمي‌ترين و پرسابقه‌ترين روزنامه‌هاي چاپ شده در رم است.
    در شهر رم سرزندگي و نشاط مردم را به خوبي مي‌‌توان درك كرد. عصرها دكه‌هاي اسپاگتي، ذرت پخته و گوجه‌فرنگي در خيابان‌هاي پر تردد شهر رم سبب افزايش جمعيت مي‌‌شود.مردمان اين شهر مانند ديگر شهرهاي ايتاليا، بسيار خونگرم، دوست داشتني و مهربان هستند و با جهانگردان رفتار دوستانه‌اي دارند...
    

 سيستان و بلوچستان، سرزمين بلوچ هاست و بلوچ‌ها، مردماني هستند رشيد، غيرتمند، شجاع، درستكار، امانتدار، نترس، خوش‌قدم، مهمان‌نواز، جنگجو، بامهارت و صادق. در دوران هخامنشيان و پس از فتوحات كورش، مرزهاي شرقي ايران، كوير هند و ادامه آن در شمال شرقي تا كناره‌هاي رود جيحون مي‌رسيد. در سال‌هاي 336 قبل از ميلاد كه كشور ايران، (آريانا) ناميده مي‌شد، اسكندر با لشگركشي به هندوستان از طريق ايران، بخش عظيمي از آن كشور را فتح كرد و مرزهاي ايران تا پنجاب از سمت مشرق كشيده شد. در دوره اشكانيان و به هنگام سلطنت مهرداد اول، بلوچستان به‌طور كامل جزء قلمروي دولت اشكاني به شمار مي‌رفته است.

    در سال 1859 ميلادي، برابر با 1238ش، انگليسي‌‌ها بين اسكندريه و خليج‌فارس اقدام به كشيدن سيم تلگراف كردند و اين بهانه‌‌اي شد براي تصرف اراضي كشور در حوالي بندر گواز از سوي آنها. بعدها، ناصرالدين شاه براي خشنودي دولت انگليس با جدا شدن قسمتي از كشور ما موافقت كرد. بدين ترتيب مرزهاي كشور ما به دو منطقه سياسي بلوچستان ايران و بلوچستان پاكستان تقسيم شد.اغلب پژوهشگران ايراني و خارجي معتقدند كه نژاد ايراني و به‌خصوص بلوچ، از زيباترين نژادهاست. (نئار كوس)، دريادار قشون اسكندر نيز از زيبايي‌هاي اين منطقه و مهرباني و خونگرمي بلوچ‌ها بسيار تعريف كرده است.
    قدمت سرزمين سيستان بسيار زياد است و حتي بر پايه كتيبه‌هاي تاريخي، بلوچ و بلوچستان، قبل از اسلام هم وجود داشته است.
    
    طبيعت سيستان
    كوه‌هاي بلوچستان در اثر فرسايش اشكال عجيب و ديدني پيدا كرده است. مثلا رشته‌كوه اطراف خاش، بين راه زاهدان تا خاش از آن جمله است كه درباره بعضي از اين اشكال مردم اعتقادات خاصي دارند.كوهي در نزديكي خاش وجود دارد كه مردم محلي معتقدند شكل آن شبيه مادري است كه كودكش را درآغوش‌گرفته و به آن شير مي‌دهد. د رياچه جازموريان درياچه‌اي فصلي است كه در غرب بلوچستان واقع است و نيمي از آن در كرمان قرار دارد، اين درياچه چون پوشش گياهي فراواني دارد (جاز) و به علت كثرت و زيادي (موريان) و در كل (جازموريان) نام گرفته است.بادهاي سيستان بسيار معروفند. يكي از آنها را مردم در قديم باد (گاوكش) مي‌ناميدند. اين باد فقط در زمستان‌ها از شمال‌شرقي مي‌وزد و هنگام وزش، باران‌هاي سيل‌آسا به دنبال دارد. مي‌گويند وجه تسميه آن به اين علت بود كه در اثر شدت باران، علوفه گاوها مرطوب مي‌شد و از بين مي‌رفت و گاوها بي‌علوفه مانده و از گرسنگي مي‌مردند.
    
    زاهدان، بنا شده در كويري زيبا
    نام زاهدان در قديم دزداب بوده، يعني محلي كه آب رودخانه به دليل مسير شني آن، درون شن فرو رفته و در محلي دورتر كه پست‌تر بود بيرون مي‌آمد. وجه تسميه ديگر دزداب را به دليل اين كه در بياباني چاه آبي بوده و اطرافش مامن دزدان و راهزنان بوده، اين‌گونه مي‌دانسته‌اند.چهار راه (چكنم) در قديم مركز شهر زاهدان بوده و جوانان شهر از هر طرف به آن محل مي‌آمده‌اند تا وقت خود را بگذرانند، به آنجا كه مي‌رسيده‌اند، مي‌گفته‌اند: (حالا چه‌كار كنيم.) اين چه‌كار كنيم‌ها باعث شده كه نام اين چهار راه چه‌كنم شود و تاكنون بدين نام مشهور است. ا ز جمله آثار تاريخي و ديدني زاهدان مي‌توان به بازار سرپوش، ساختمان قديمي اداره پست، ساختمان قديمي دادگستري، معماري صخره‌اي قبرستان هفتاد ملا، قلعه لاويز و مسجد جامع اشاره كرد.
    
    ساير شهرهاي استان

    شهر خاش، تقريبا از زمان نادرشاه افشار با ساختن سه قلعه ناصري، حيدرآباد و كمال‌آباد به وجود آمده است. مردم خاش بسيار سخت‌كوش و زحمت‌كش هستند. به همت آنها قنات‌هايي در شهر احداث شده و كشاورزي رونق گرفته و خاش را به‌خاطر صيفي‌جاتش معروف كرده است. محصولات پسته آن اگر بهتر از پسته صادراتي رفنسجان نباشد، كمتر نيست. در بازار شهر مسجدي است كه شيعه و سني در كنار هم به نماز و عبادت مي‌پردازند.
     عده زيادي از مردم اين شهر، در آمدوشد به كشورهاي حوزه خليج‌فارس هستند . سراوان جزء مناطق حاصلخيز استان به شمار مي‌رود. اين شهر تا قبل از سال 1305ه.ش روستايي به نام شستون بوده و به تدريج توسعه يافته و به سراوان تغيير نام داده است. قلعه دزك بزرگ‌ترين قلعه سراوان و يكي از جاذبه‌هاي گردشگري اين شهر است كه تاريخ ساخت آن به قبل از عصر صفويه بازمي‌گردد. سنگ‌نگاره‌‌هاي دره ناهوك در هفتاد كيلومتري سراوان هم بسيار زيباست. موضوعات اصلي اين سنگنگاره‌ها شامل صحنه‌هاي شكارگري و جنگ بين انسان‌ها مي‌باشد. شهرستان نيكشهر قبل از ورود رضاخان به منطقه بلوچستان (گه) يعني (خوب) نام داشته و پس از آن به نام نيكشهر نام گذارده شده است. اكثريت مردم اين شهرستان داراي مذهب تسنن مي‌باشند. درخت كهنسال انجير معابد، قلعه نيكشهر و قلعه فنوج از آثار ديدني اين شهر هستند.
    ايرانشهر، با نام‌هاي قديمي پهره، فهرج و پهله مركز سياسي بلوچستان بوده است. قلعه بمپور كه از آثار تاريخي اين شهر است، قلعه‌اي است مسكوني و تدافعي كه تماما از خشت و گل ساخته شده و از دو قسمت حاكم‌نشين و عامه‌نشين تشكيل شده است و حصاري مرتفع گرداگرد آن را احاطه كرده است.چهار برج ديده‌باني در اطراف آن قرار دارد و مربوط به دوره ساساني و اسلامي مي‌باشد. شهرستان سرباز، از نظر شرايط اقليمي شهري است با آب و هواي گرم. رودخانه سرباز منبع تامين آب منطقه مي‌باشد تا از نظر پوشش گياهي و محصولات زراعي و باغي پوشش متنوعي داشته باشد؛ ضمنا محل زيست نوعي تمساح به نام پوزه‌كوتاه است. البته مامن تمساح پوزه كوتاه در اصل منطقه حفاظت شده باهوكلات‌ و در تالابي به نام گاندو است. نام قديم زابل، ناصرآباد يا نصيرآباد بوده و در زمان پهلوي زابل نام گرفته است.
    آثار باستاني شهر سوخته كه به‌طور حتم نام آن را شنيده‌ايد در كيلومتر 56 جاده زابل به زاهدان واقع شده است. شهر سوخته يكي از بزرگ‌ترين شهرهاي عصر مفرغ در جنوب شرقي ايران مي‌‌باشد و مربوط به دوره پيش از تاريخ است. نخستين كاوش‌هاي باستان‌شناسي در اين منطقه توسط هيئت ايتاليايي صورت پذيرفته است كه ارتباطات تجاري و فرهنگي اين شهر با شهر‌هاي مهم آن دوره شناسايي گرديده است. از ديگر جاذبه‌هاي اين شهر مي‌‌توان به كوه خواجه، قلعه مچي، قلعه سه‌كوه، قلعه رستم و آسياب بادي سيستان اشاره كرد.
    
    چابهار، شهري خنك در فصول گرم
    قرار گرفتن در مسير بادهاي موسمي شبه قاره هند، چابهار را به خنك‌ترين بندر ايران در تابستان و گرم‌ترين نقطه كشور در زمستان تبديل كرده است. مردم اين شهر اكثرا بلوچ و اهل سنت هستند. اقتصاد آنها مبتني بر صيادي، كشاورزي و خدمات است.
    خليج چابهار با جلوه بي‌‌نظير طلوع و غروب خورشيد در دريا كه بدون شك بي‌‌بديل‌ترين منظره طلوع و غروب در كشور است همراه با نور كشتي‌ها در شب و موقعيت نعل اسبي‌اش در كناره اقيانوس هند از جمله ديدني‌هاي طبيعي چابهار است.
    منظره برخورد موج به ساحل صخره‌اي چابهار كه گاه تا پنج متر پس از برخورد، اوج مي‌‌گيرد انواع خرچنگ‌ها و لاك‌پشت‌هايي كه در روي صخره‌ها همبازي موج اقيانوس و جدال موج و صخره‌‌اند و نسيم روح‌بخشي كه در موج مي‌‌پيچد و... همه و همه جلوه‌هاي نابي از طبيعت شاعرانه را به تصوير مي‌‌كشند كه هر بيننده‌اي را با شعر و ترانه پيوند مي‌‌دهد.اسكله ماهيگيري تيس يكي از اسكله‌هاي ديدني چابهار است. از اين منطقه، تماشاي كشتي‌ها و قايق‌هاي صيادي و صيادان بلوچ و صيد انواع ماهي‌ها و شاه‌ميگو ديدني و خاطره‌انگيز است. آرامگاه سيدغلام رسول، غارها و قبرستان تاريخي تيس، ساختمان قديمي اداره پست، جنگل‌هاي زيباي حرا و تپه‌هاي معروف گل‌فشان از جاذبه‌هاي گردشگري چابهار است.گل فشان‌ها از عجايب و ديدني‌هاي شگفت‌انگيز چابهارند و تپه‌هاي بلندي همچون آتشفشان بوده كه به جاي گدازه، گل مي‌‌فشانند.
    
    بلوچ‌ها و آداب و رسومشان
    قبايل بلوچ رسم دارند كه وقتي مهماني تازه بر آنها وارد مي‌‌شود، كدخدا يا ريش‌سفيد او را به مهمانخانه يا به قول خودشان مسافر‌خانه‌شان مي‌‌برند. به رسم هميشگي، اول آب تعارف مي‌‌كنند. اين عادت ديرينه بلوچ‌‌ها به آن علت است كه در صحرا‌هاي بلوچستان آب كم مي‌‌باشد و كمتر آبي به مسافران و مهمانان مي‌‌رسد، پس اول آب تعارف مي‌‌‌كنند و بعد هم چايي مي‌‌آورند. جالب اين است كه چايي كه مي‌‌آورند شيرين بوده و به جاي قند از شكر استفاده مي‌‌كنند.رسم جالب ديگري در ميان مردم بلوچ كه تا سال‌ها قبل بسيار پررنگ‌تر بوده، اين است كه زنانشان با طلا و حلقه‌هاي نگين‌دار، تيغه وسط بيني يا پره سمت چپ يا راست آن را مزين مي‌‌كنند و از گوشواره‌‌هاي بسيار كلفت و پهن با نگين‌هاي قرمز رنگ درشت براي گوش‌هايشان استفاده مي‌‌كنند. گردن‌بندهاي بسيار بزرگ و پر طلا و سنگين بر گردن‌شان مي‌‌آويزند. آب خوردن را در داخل مشك‌هايي مي‌‌ريزند و مشك‌هاي آب هر خانواده بر دو پايه يا چهار پايه‌ آويزان است و قطرات آبي كه از روزنه‌هاي ريز آن مي‌‌تراود به آرامي پايين مي‌‌چكد.
    جنس مشك‌هايشان از كيسه‌اي چرمي است كه از پوست گوسفند يا بز مي‌‌باشد، هنگام قصابي با مهارتي خاص و بدون پارگي، آن را از گوشت جدا مي‌‌كنند و بعد پرداخت مي‌‌دهند سپس منافذ آن را با نخ‌‌هاي چرمي مي‌‌گيرند و با استفاده از چوبي در محل سر حيوان، سوراخي ايجاد مي‌‌كنند. باد و گرماي هوا به بدنه مشك برخورد مي‌‌كند و باعث تبخير بخشي از آب‌هاي تراويده شده از منفذهاي بسيار ريز مي‌‌گردد و در نتيجه آب درون مشك، خنك‌تر مي‌‌شود.كفش‌هايي كه مردم بلوچ به پا مي‌‌كنند از پشم روي نخل‌هاست كه به گونه‌اي خاص ساخته شده و داراي بندي مخصوص از همان الياف است. بند به گونه‌اي تعبيه شده كه برانگشت وسط و پشت پا قرار مي‌‌گيرد. درست همانند دمپايي‌هاي ابري يا سندل. اين كفش‌ها بسيار پردوام هستند.عروسي اهل هر قبيله با هم قبيله خودش صورت مي‌‌گيرد. در مراسم ازدواج رسمي به نام بجاري دارند يعني اخذ كمك از تمامي فاميل و آشنايان. هركس هر چقدر داد، نوشته مي‌‌شود تا بعدا به همان اندازه يا حتي بيشتر به وي پرداخت شود.
    سوزن‌دوزي بلوچي، سفالگري، حصيربافي، قالي‌بافي، سبدبافي، گليم‌بافي، سكه و آينه‌دوزي، پشتي‌بافي، بوريابافي و پرده بافي از صنايع‌دستي استان سيستان و بلوچستان محسوب مي‌‌شوند.از سوغات اين استان هم مي‌‌توان مركبات، انار، انبه، موز، خربزه درختي و خرما را نام برد.شايد سفر به كوير اندكي دشوار باشد، هر سفري سختي‌هايي به همراه دارد اما سيستان و بلوچستان، با طبيعت خاص و زيباي خود و مردمان مقاوم و مهمان‌نوازش، خاطراتي شيرين براي تان برجا مي‌‌گذارد كه هرگز از ياد نخواهيد برد.

مشخصات چند پل مشهور جهان

پل ها، یکی از سازه های مهم دنیا به شمار می روند. در این مطلب، مشخصات چند پل مشهور جهان را می خوانید.

پل واسکودوگاما که از روی دهانه رود تاگوس بین ساکاوم و مونیجو در نزدیکی لیسبون، پرتقال می گذرد، با حدود 17200 متر طول، یکی از بلندترین پل های کابلی در اروپا به شمار می رود. این پل توسط آرماندو ریتو و با همکاری میشل ویرلوگو (که طراحی و ساخت پل میلاو را هم به عهده داشته است)، طراحی شده است. پل واسکودوگاما رسماً در 29 ماه مارس 1998 تنها کمی قبل از افتتاح نمایشگاه بین المللی اکسپو 98 و 500 سال پس از اکتشاف واسکودوگاما در راه اروپا به هند افتتاح گردید. این پل برای تحمل زلزله ای چهار برابر زلزله سال 1755 لیسبون که 7/8 ریشتر برآورد شده بود طراحی شده است. بلندترین دهانه آن 450 متر است و انتظار می رود 120 سال عمر کند. به خاطر طول زیادش، انحنا زمین نیز در نظر گرفته شده است تا پایه های آن بتوانند در محل صحیح خود قرار بگیرند.

پل ویکتور امانوئل II (Ponte Vittorio Emanuele II) که بر روی رود تایبر در رم، ایتالیا، ساخته شده، از انواع پل های قوسی است که در تاریخ 5 ژوئن 1911، در سالگرد اتحاد ایتالیا افتتاح گردید و به نام اولین شاه ایتالیا که با انضمام ونیز در سال 1866 و رم در سال 1870 به ایتالیا اتحاد این کشور را تکمیل نمود، نامگذاری شده است. این پل توسط انیو د روسی طراحی گردیده است. پل سنگی سه قوسی، چهار ستون – دو ستون در هر سمت - را به هم متصل می نماید و چهار مجسمه مرمر روی ستونهای قوس میانی، به نشانه اتحاد ایتالیا، آزادی، شکست ظلم و بیداد و وفاداری به قانون اساسی قرار گرفته اند. این پل توسعه طبیعی معماری کرسو ویتورو در رم می باشد.

پل لاویولت (The Pont Laviolette) به افتخار موسس شهر تریوس-ریویرس - سیور د لاویولت - نامگذاری شده است. این پل یک پل ماشین رو با قوس کانتیلور (طره ای) است که بر روی رودخانه سنت لارنس بین تریوس-ریویرس در کبک، کانادا و بکن کور در کبک ساخته شده است. پل پونت لاویولت که در تاریخ 20 دسامبر 1967 افتتاح گردید، تنها پلی است که بر روی رودخانه بین مونت رئال و شهر کبک قرار دارد و بنابراین ارتباط مهمی را بین سواحل شمالی و جنوبی رودخانه فراهم می سازد. طول کل آن 2707 متر و بزرگترین دهانه آن 335 متر می باشد. پل فلزی مذکور دچار خوردگی نمی شود زیرا در فولاد بکار رفته در آن از عنصر نیوبیوم استفاده شده است.

پل سنگی پونت د پیر پلی است قوسی، سنگی و ماشین رو، که روی رودخانه گارون در بوردو فرانسه قرار دارد. این پل بین سالهای 1819 و 1822 توسط کلود د شامپ و با همکاری جین-بپتیست بیلادل طراحی و ساخته شد. پل مذکور به دستور ناپلئون – در سال 1810 – و به منظور تسهیل رفت و آمد ارتشش از رودخانه بوردو در طول جنگ با اسپانیا، پرتقال و انگلیس ساخته شد. در سال 1811 مهندس کلود د شامپ وارد بوردو شد اما تا سال 1812 به عنوان مدیر پروژه ساخت پل معرفی نگردید. پروژه در سال 1814 با سقوط امپراطوری فرانسه و کناره گیری ناپلئون از قدرت، متوقف و تا 5 سال بعد، اجرای آن از سر گرفته نشد. پونت د پیر 487 متر طول دارد و دارای 17 دهانه است.

پل گلن کانیون در تقارن با سد گلن کانیون که بر روی رودخانه کلرادو و بر دهانه دریاچه پاول در نزدیکی پیج در آریزونا ساخته شده، برای ایجاد دسترسی ماشینی به هر دو ساحل رودخانه و تسهیل رفت و آمد کارکنان سد بین سالهای 1957 تا 1959 بنا گردید. این پل که توسط شرکت کیویت-جادسون پاسیفیک مورفی ساخته شد، در زمان بهره برداری در 9 فوریه 1959 بلندترین پل قوسی فلزی در جهان بود. طول عرشه پل مذکور 4/387 متر، دهانه قوس آن 313.3 متر، ارتفاع عمودی قوس آن 3/50 متر بوده و 213 متر از سطح رودخانه ارتفاع دارد.

پل کوئینز بورو – یا پل خیابان پنجاه و نهم – یک پل دو طبقه طره ای (کانتیلور) است که از روی رودخانه شرقی نیویورک سیتی می گذرد و منهتن را به دهکده کوئینز در لانگ آیلند سیتی را به هم متصل می کند. این پل همچنین از روی جزیره روزولت می گذرد. از سال 1838 پیشنهادات زیادی جهت ساخت پل برای اتصال منهتن به لانگ آیلند سیتی در دهکده کوئینز ارائه شد اما تا زمانی که اداره پل ها در این شهر تاسیس نشد، هیچکدام از طرحها مورد قبول واقع نشدند. پل فوق الذکر که در تاریخ 30 مارس 1909 افتتاح گردید – و در ابتدا به خاطر نام اولیه جزیره روزولت به نام پل جزیره بلک ول خوانده می شد – 08/1135 متر طول دارد و بزرگترین پل طره ای در جهان شناخته شده است.

پل اوناروتو پل معلق ماشین روئی است که کوبه را به ناروتو، توکوشیما در ژاپن متصل می سازد. پل مذکور که توسط هونشو-شیکوکو طراحی و در سال 1985 ساخته شده است، دارای دهانه اصلی به عرض 876 متر می باشد و اگرچه یکی از بزرگترین پل های جهان است، در مقابل پل آکاشی-کیاکو که بر روی همین مسیر ساخته شده، بسیار کوچک به نظر می رسد. عرشه اصلی این پل برای رفت و آمد اتومبیل ها و عرشه پائینی برای حرکت قطار در نظر گرفته شده بود اما راه قطار رو هرگز به اتمام نرسید.

پل هرناندو د سوتو که در سال 1972 مورد بهره برداری قرار گرفت، یکی از دو پلی است که از روی رودخانه می سی سی پی در ممفیس، تنسی می گذرد. این پل قوسی فلزی ماشین رو، یک راه ارتباطی مهم است که 40 راه بین ایالتی را بر روی می سی سی پی به هم متصل می سازد. از آنجا که پل مذکور در گوشه جنوب شرقی منطقه زلزله خیز نیو مادرید – که یک منطقه زلزله خیز با ریسک بالا می باشد - قرار دارد، مقاوم سازی آن در برابر زلزله، به عنوان یکی از اولویتهای مهم در دستور کار اداره کل راههای فدرال آمریکا، اداره ترابری تنسی و اداره ترابری آرکانزاس قرار گرفت و در سال 2003 نیروهای مشترکی بکار گرفته شدند تا طرح بهنگام زلزله ای این پل را تهیه نمایند. این طرح عبارت بود از تعویض تکیه گاههای موجود با تکیه گاههای غلتکی، مقاوم سازی شالوده ها و ستونها، بزرگتر کردن سر ستونها، اصلاح دیواره جان، تعویض یا مقاوم سازی بادبندهای جانبی، مقاوم سازی قابهای متقاطع، مقاوم سازی خرپاها و جابجائی درزهای موجود با درزهای انبساطی مفصل گردان مدولی.

پل دیترویت علیا که از رودخانه کویاهوگا گذشته و پائین شهر کلولند در اوهایو را به گوشه غربی شهر متصل می نماید، در زمان افتتاحش در سال 1918 بزرگترین پل دو طبقه بتنی در دنیا بود. این پل دارای دهانهای به عرض 5/948 متر در دو طبقه است برای اصلاح ترافیک شهری در طبقه بالا و تراموای شهری در طبقه پائین و همینطور ایجاد پیاده روهای عریض طراحی گردید. بعد ها، طرح تعریض خیابان باعث کاهش عرض پیاده رو ها گردید اما در سال 2003 کمیته برنامه ریزی شهر کلولند تصمیم گرفت یکی از لاین های پل را تبدیل به یک پارک معلق نماید که در آن گردشگاههای پیاده، صندلی های دارای سر پناه و لاین های مخصوص دوچرخه سوار پیش بینی شده بود. تیم طراحی تشکیل شده بود از تیم معماری شهری، پارسونز برینکرهوف و کمیته هنرهای همگانی.

پل فورت پیت که از رودخانه مونونگاهلا می گذرد و در تقارن با تونل فورت پیت ساخته شده است، دروازه پیتز بورگ نام گرفته است. پل مذکور از نوع قوسی فلزی بوده و 9/367 متر طول دارد و طول دهانه اصلی آن 6/228 متر می باشد. این پل که در تاریخ 19 ژوئن 1959 به بهره برداری رسید، توسط جورج اس ریچاردسون طراحی و ساخته شده است. پل و تونل اخیراً توسط گروهی از کارشناسان انتخابی توسط HDR مورد بازسازی و ترمیم قرار گرفت و این عملیات در سال 2003 به پایان رسید. یکی از مهم ترین اجزاء بازسازی پل، الحاق حصار جدید پنسیلوانیا بود. حصاری باز تر که امکان دید وسیع تر و جالب تری را به افرادی که از روی پل عبور می کنند، می دهد.