نقشه های جغرافیایی در تلفن های موبایل 

شرکت Vodafone Germany یک سیستم ارائه نقشه های جغرافیایی را در تلفن های موبایل راه اندازی کرده است که این سیستم از فناوريJava که برگرفته از سیستم های LocatioNet و برنامه های TeleAtlas - که یک کمپانی فعال در زمینه نقشه های دیجیتال – است، استفاده می کند. سرویس Mobile Earth این امکان را برای استفاده کنندگان از تلفن های موبایل فراهم می سازد تا هر آدرسی را در آلمان از طریق نقشه های تمام رنگی و یا تصاویری با کیفیت بالا از طریق گوشی های موبایل خود دریافت کرده و با محاسبه و انتخاب بهترین مسیر مرتبط با آدرس خود ، بهترین گزینه را برای رسیدن به مقصد از طریق موبایل دریافت کنند. کاربرد Mobile Earth مستلزم بارگذاري برنامه ای اختصاصي از شبکه آنلاين Vodafone Live می باشد اين سرويس این امکان را برای استفاده کنندگان از تلفن های موبایل فراهم می سازد تا هر آدرسی را در آلمان از طریق نقشه های تمام رنگی از طریق گوشی های موبایل خود دریافت کند

فراهم كردن مسكن و به عبارتي سرپناه، از دغدغه‌هاي اصلي دولت‌ها به‌شمار آمده و مي‌آيد.

در اين راستا، برخي از دولتها با اتخاذ سياست‌هاي كارآمد و درازمدت، درصدد حل اين معضل عمومي برآمده‌اند كه موفقيت‌هايي نيز درپي داشته است.گزارش حاضر به بررسي اين  سياست‌ها در انگلستان مي‌پردازد.مهم‌ترين پارامتر جمعيتي كه در مسأله مسكن، مؤثر است، تعداد خانوار است. تغييرات بعد خانوار نيز به نوعي حاكي از افزايش يا كاهش تعداد خانوار است. بدين معني كه كاهش بعد خانوار، افزايش تعداد خانوار را به دنبال دارد. عواملي چون؛ افزايش زوج‌هاي جوان، پايين آمدن سن ازدواج، كوچكتر شدن ابعاد خانواده‌ها و افزايش طول عمر، در افزايش تعداد خانواده‌ها تأثير بسزايي دارند.ميانگين بعد خانوار از 6/4نفر در سال 1901به سه نفر در سال1966 رسيد. آمار به خوبي از افزايش 200درصدي، تعداد خانوارها طي سالهاي 1921 تا 1966 حكايت دارد، در حالي كه جمعيت در اين سالها با رشدي معادل26% مواجه بوده‌ است. آنچه در اين روند افزايش به خصوص، بعد از جنگ جهاني دوم اهميت دارد، فزوني رشد خانوارها نسبت به رشد تعداد افراد در اين زمان است.از عوامل ديگر افزايش تقاضاي مسكن مهاجرت‌هاي داخلي بود. در فاصله دو جنگ جهاني تعداد خانوارهاي بي‌شماري به لندن و حومه آن مهاجرت كردند. مطابق گزارش كميته سلطنتي، در ژوئيه1923 عدد تقريبي ساكنان لندن و شهرهاي مجاور آن بالغ بر 2420510 نفر بود، حال آنكه، در ژوئيه1937 اين عدد به 3453010 نفر افزايش يافت. اقداماتي چون، فراهم كردن وسايل كار و ايجاد شغل در محل‌هاي قبلي، تأثير بسزايي در كاهش مهاجرت‌هاي داخلي داشت.

بقیه در ادامه مطلب ......

الگوهاي مناسب شهرنشيني

مهاجرت روستاييان به شهرها، پديده‌اي اجتماعي است كه در همه شهرهاي جهان اتفاق افتاده و باعث رويدادهاي محوري در تاريخ بشر شده است. در سال 1900، بيشتر جمعيت جهان در روستاها زندگي مي‌كردند و تنها 10درصد جمعيت در شهرها بودند. سال آينده، يعني سال 2007، بنابر پيش‌بيني تقسيمات منطقه‌اي سازمان ملل، براي اولين بار در تاريخ بشر، شهرنشيني بيش از روستانشيني خواهدشد و جمعيتي حدود 10ميليون نفر، در ابرشهرها زندگي خواهند كرد.

رشد بي‌سابقه ابرشهرها كه در حال حاضر شمارشان به 20 رسيده است، مشكلات اجتماعي و محيطي زيادي با خود همراه داشته است. تنها دو درصد سطح زمين را شهرها اشغال كرده‌اند، اما مصرف‌كننده سه چهارم منابع طبيعي سالانه هستند و در سال، ميليون‌ها تن زباله و گازهاي گلخانه‌اي نيمه‌تجزيه شده توليد مي‌كنند و مواد سمي فراواني را وارد رودخانه‌ها مي‌كنند. شهرنشين‌ها، براي توليد غذا، چوب و كاغذ مورد نيازشان، آسيب‌هاي جبران‌ناپذيري به ذخاير آب، خاك و جنگل‌ها وارد مي‌كنند. براي مثال، در لندن، براي تامين منابع مصرفي مردم، فضايي برابر با 125 ميليون برابر ساكنان شهر لازم است. اگر به ابرشهرهاي اروپايي به اندازه ابرشهرهاي آمريكايي اجازه توسعه و ترقي داده شود، آسيب‌هاي ناشي از آن فاجعه‌آميز خواهدبود.

زندگي در شهرهاي جديد

دانشمندان محاسبه كرده‌اند كه در تقسيمات اكولوژيكي، سهم هر نفر از منابع زمين حدود 8/1 هكتار خواهدبود. امروز سهم مناطق روستايي در اين تقسيمات اكولوژيكي، 6/1 هكتار، در شانگهاي هفت هكتار و در نواحي آمريكا حدود 7/9 هكتار است.بازگرداندن جمعيت جهان به مناطق روستايي اختياري نيست. استانداردهاي زندگي مدرن، به اين معني است كه ميان روستانشينان و شهرنشينان تفاوت آن‌چناني وجود ندارد. تقسيم سياره به قطعه زمين‌هاي كوچك كه مردم بتوانند در آن‌ها خودكفا زندگي كنند، فجايع فراواني به بار خواهدآورد. اگر ما واقعا در صدد حفاظت از آن‌چه در طبيعت به جاي مانده هستيم، بايد براي بهبود كيفيت زندگي ملت‌هاي در حال توسعه، به فكر ايجاد گونه جديدي از شهرها باشيم. اندازه يك شهر، مقياس اقتصادي توليد انرژي، بازيافت و حمل و نقل عمومي را در آن شهر معين مي‌كند. شهرهاي جديد، حتي مي‌توانند نيازهاي خود را نيز برطرف كنند. اگر شهرها انگل‌هاي جهان نشوند،‌ مي‌توانند زندگي قابل دوامي را براي جمعيت رو به انفجار جهان ايجاد كنند،‌ اين مهم زماني اتفاق خواهد افتاد كه اين شهرها درست ساخته شده باشند.

خوشبختانه ‌دولت‌ها، برنامه‌ريزان، معماران و مهندسان با اين نظريه به ايده‌هاي تازه‌تري دست يافته‌اند و در فكر راه‌هاي جديدي براي ايجاد ابرشهرهاي سبز هستند. شيوه‌هاي آن‌ها بر پايه دو اصل اساسي قرار دارد: بازيافت هر آن‌چه ممكن است و كاهش استفاده از ماشين تا حد ممكن؛ بنابراين تاكيد آن‌ها بر گسترش ساختارهاي انرژي كارآمد و افزايش استفاده از وسايل حمل و نقل عمومي است. آن‌ها هم‌چنين در صدد طراحي دوباره سازمان شهرها براي ايجاد كار و ايجاد مناطق مسكوني بيشتر هستند. اين‌بار مسوولان معتقدند كه اين كار از جداسازي شهرها به مناطق مسكوني، تجاري و صنعتي مطمئن‌تر است.طرح‌هاي بزرگ، هنوز روي كاغذ هستند. اما شهرهاي بسياري، هم‌اكنون داراي پروژه‌هاي اكوزيستي هستند. براي مثال، در خانه‌هاي نوساز «ملبورن» كه هزينه ساخت آن‌ها حدود 50ميليون دلار استراليا (40ميليون دلار آمريكا) است، باغ‌هاي معلق، توربين‌هاي آبي و سلول‌هاي خورشيدي به‌كار رفته‌اند. اين توربين‌ها و سلول‌هاي خورشيدي، حدود 85درصد الكتريسيته مورد استفاده در ساختمان‌ها را تامين مي‌كنند. از طرفي، آب باران در سقف خانه‌ها ذخيره شده و حدود 70درصد آب مصرفي خانه‌ها را تامين مي‌كند. در «برلين» آلمان،‌ پارلمان جديدالتاسيس «ريچ اشتگ» با استفاده از سوخت‌هاي طبيعي، هم‌چون كربن و روغن‌هاي گياهي، 94درصد انتشار دي‌اكسيدكربن را كاهش داده است.

در «سن‌ديه‌گوي» كاليفرنيا، ‌با كاهش استفاده از كاميون، مقدار متان در شهر، به طور فاحشي كاهش يافته است. در استراليا، ‌حدود 1500 دوچرخه، اطراف حومه «وينا» بين مردم توزيع شده است. شهر «ري‌جاويك» در ايسلند، از اولين مصرف‌كنندگان وسايل حمل و نقل هيدروژني است و در «شانگهاي» دولت با استفاده از يارانه نصب پنل‌هاي سقفي، ‌حدود صد هزار پنل خورشيدي در سقف خانه‌ها تعبيه كرده است. در حال حاضر، در چندين شهر چيني ‌پروژه اكو ـ شهر مورد آزمايش قرار گرفته است.

بقیه در ادامه مطلب.......

آسمانخراش، خیابانی عمودی

عرصه زندگي جديد نيازمند تعامل در باب خدمات مي‌باشد، هيچ فردي بدون خدمات‌دهي و خدمات‌گيري نمي‌تواند به زندگي خود در پهنه هستي اجتماعي بپردازد. اين حركت كه چندان هم جديد نيست تمام جلوه‌هاي زندگي عصر جديد را در زير سلطه خود قرار داده و جزء به جزء امكانات، لوازم‌ و امور انساني را از خود متاثر ساخته است.عصر ارتباطات، نيازهاي گوناگوني را مي‌طلبد كه نياز به ارائه خلاقيت در امور مختلف يكي از اين‌هاست. مشخصه اجتماعي ساختمان‌هاي مرتفع، يكي از ابعاد حائز اهميت آنهاست، بديهي است كه اين ساختمان‌ها بايد چنان بارز و عظيم باشند كه بتوانند به قدرت خلاقه معماري، جذابيت ببخشند.در واقع چندين سال است كه قدرت خلاقه معماران به همراه مصالح بسيار مقاوم و مرتفع در جهت ساخته شدن چنين برج‌هايي صرف مي‌شود كه در مدت 48 ماه از خاك بيرون مي‌آيند و سر به فلك مي‌كشند.اين ساختمان‌ها، تك منظوره نيستند و طبعا منطقي نيست كه چنين پروژه‌اي به ارتفاع 788متر (كه به طور مثال در ژاپن در حال ساخت است) تنها به‌عنوان خاصي اختصاص يابد. بايد عنوان كرد كه اين ساختمان‌ها، خياباني عمودي هستند كه عرصه آنها در مدت 24 ساعت شبانه‌روز در اختيار ده‌ها هزار نفر خواهد بود، نه‌تنها مكان استقرار چند صد نفر از كاركنان اداره‌ها در طول روز.چنين آسمانخراش‌هايي در واقع با كاهش هزينه ارتباطات اجتماعي و متراكم كردن آنها به معرفي بهترين فضا براي تبادل خدمات مي‌پردازند، اما آيا جنبه‌هاي روانشناختي آسمانخراش‌ها مورد توجه قرار گرفته است؟سيستم تاريخي هنر با تاكيد بر نقش ساختمان‌ها، درهم آميزي ارزش‌هاي متفاوت با توجه به كاربردها و نقش‌مهمشان به‌عنوان قلب تپنده شهرها انتظار مي رود كه ظاهر و شكل اين ساختمان‌ها به شكلي باشد كه علاوه بر ارضاي نيازهاي مادي نوع بشر به نيازهاي بصري آن نيز توجه كند.