 |
 |
|
| دانشجویان دوره شبانه رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد - ورودی 1384 |
|
افتخارات دكتر كرامت الله زياري دكتراي جغرافيا و برنامه ريزي شهري و منطقهاي استاد تمام دانشگاه يزد تحصيلات و بورسها 1350 ديپلم رياضي 1364 ليسانس جغرافيا از دانشسراي عالي سابق يزد 1369 فوق ليسانس جغرافياي انساني _ گرايش شهري از دانشگاه تربيت مدرس با معدل 5/18 1374 دكترا (Ph .D ) جغرافياي شهري و برنامه ریزی شهری از دانشگاه تربيت مدرس 1995 تخصص برنامهريزي شهري و منطقه اي _ برنامهريزي كالبدي(شهرسازي) از كالج معماري شهرسازي دانشگاه هريوت وات انگلستان 1376 دورههاي تخصصي برنامهريزي جمعيتي و نيروي انســاني (اشتغـــال، فعاليت، بيكاري و…) با بهرهگيري از نرم افزارهاي كامپيوتري (population Analys System)PAS,Demproj,People,TMI, wokers زير نظر اساتيد دانشگاه كاروليناي شمالي آمريكا در موسسه برنامه ريزي جمعيتي و توسعه. تدريس كارشناسي ( دانشگاه يزد . دانشگاه تهران ، دانشگاه علامه طباطبايي ). كارشناسي ارشد ( دانشگاه تربيت مدرس و دانشگاه يزد). دكتري ( دانشگاه تربيت مدرس ). تاليفات كتاب 1378 برنامه ريزي شهرهاي جديد، تهران، سازمان سمت، چاپ ششم، 1384 1378 اصول وروشهاي برنامه ريزي منطقهاي، تهران، دانشگاه يزد، دانشگاه علم وصنعت، چاپ سوم، 1383 1381 دانشگاه رشته های علمي كاربردي و اشتغال در استان يزد، سازمان مديريت و برنامهريزي، تهران، انتشارات صنم (مشترك با دكتر محمدعلي وحدت) 1381 برنامهريزي كاربري اراضي شهري، چاپ اول،1384، چاپ دوم،1384، انتشارات دانشگاه يزد، تهران. 1383 مكاتب ونظريه هـاي برنامه ريـزي منطقه اي، اسفند ، دانشگاه يزد، تهران. 1384 شهرنشيني وبرنامه ريزي شهردركازرون، چاپ اول ، گنج هنر، تهران. ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پنجم دی 1385ساعت 16:38 توسط دانشجویان شبانه 84 |
|
|
تهران شهري با تقابل سنت و مدرنيته يكي از مشكلات تهران دوگانگي اجتماع شهري است كه در تمام محورهاي زندگي رسوخ كرده است، چيزي شبيه به تقابل سنت و مدرنيته، آن هم در تمامي جوامع صنعتي ، اداري ، دانشجويي و روشنفكري موجود در شهر .پايگاه اطلاعرساني شهرسازي و معماري: يكي از مشكلات شهر تهران دوگانگي موجود در جامعه آن است كه در تمام محورهاي زندگي آن رسوخ كرده است، سنت و مدرنيته؛ اين دو گانگي در جوامع مختلف مثل جامعه صنعت، جامعه بازار، جامعه خدمات و اداري، جامعه كسب، جامعه دانشجو، جامعه روشنفكر، تحصيلكرده و متخصص، جامعه ارتشي و به طور كلي در همه جا به چشم ميخورد. «سيروس باور»، عضو هيات امنا انجمن مفاخر معماري ايران، در اين باره ميگويد: « در جامعه كنوني نوعي ناپايداري در همه جريانهاي زندگي به چشم مي خورد. اين ناپايداريها بر تفكر ما تاثير فراوان گذاشته است، ولي تفكر كنوني انديشمندان در برابر اين فرآيند ناپايداري در موضع دفاعي قرار گرفته است.» وي در ادامه همين مطلب ميگويد: «ناپايداري هميشه به طرف نابودي پيش ميرود و اين ضعف عمومي انديشه، ما را ناتوان و درمانده كرده و لازم است كه در آستانه تجديد نظر در تمام نظريههاي گذشته قرار گيريم و در نهايت بتوانيم چيزي را جانشين اين وضع ناپايدار و چندگانگيها كنيم و اين شايد به اين خاطر است كه بيشتر فكر ميكنيم و عمل نمي كنيم. همين وضع است كه آن را حالت دموكراتيك تلقي كردهايم. اين وضع موجود در اين شهر ديگر چارهساز نيست و به درد نميخورد.» باور در همين حال ميگويد: «به نام دموكراسي كارها را به دست مردم رها كرديم، مسافركشي و ساختمانسازي در اينجا داراي يك مفهوم است. ما ديگر امكان دخالت دادن مسائل اجتماعي، فني، فنآوري، ضوابط و معيارهاي گوناگون را در طرحهاي معماري و شهرسازي و ترافيك، نداريم.» بينش جايگزين؛ بنابر آنچه كه گفته شد، تمام آن چيزي را كه ميتوان جست و جو كرد يك بينش «جايگزين»است كه وضع ناپايدار را در مسيري پايدار هدايت كند. فقط در اين صورت است كه انديشمندان و روشنفكران، فضايي براي عرضه مطالعات و تحقيقات و نظريههاي خود پيدا ميكنند. "باور" در همين راستا تاكيد ميكند كه ما بايد به اين بازار مكاره كه مانند ويروس در حرفه معماري و شهرسازي رسوخ پيدا كرده است نقطه پاياني بگذاريم، بنابراين لازم است، ثابت كنيم كه آغازي ديگر وجود دارد، آنگاه ميتوانيم حق انتخابي مثبت درباره «پايان» داشته باشيم. وي ادامه ميدهد: «امروز آنچه بيشتر لازم است فكر ما را متوجه خود كند، انديشيدن به جهان مدرن است، اين جهان مدرن ما را وادار به تفكر و تامل درباره مساله پيشرفت ميكند. توسعه پايدار با تعريفهاي مشابه براي شهري مانند تهران، صحبتي است «سورئاليستي». يعني هيچ وقت به عمل نميرسد. درست مثل منحني كشش آهن است كه به مرحله گيستختگي ميرسد، بازگشتي به جايگاه نخست ندارد، ميرود تا گسيخته شود. از اين رو بايد قبل از گسيختگي، فكري براي اين شهر چند منظوره كنيم.» جامعه ناهمگن؛ دهه 30 را به خاطر بياوريم؛ هنگامي كه بخش خصوصي مشغول هموار كردن تپههاي كوتاهتر جنوب تپه امانيه بود، (يعني به طور تقريبي در منطقه بولوار ناهيد و ساير بولوارهاي جنوب و شمال آن در محدوده بين خيابان وليعصر و آفريقا) اين فكر وجود داشت كه شهرداري از گسترش شهر تهران به سمت شميرانات جلوگيري كرده و كمربند سبزي از چمنزار و جويبار و درختها بين تهران و شميرانات به وجود آورده تا محوطهاي براي تنفس شهر و فضاي تفريحي براي گذران اوقات فراغت شهروندان باقي بماند، ولي چنين ايدهاي هرگز به عمل نرسيده و گسترش شهر به طرف شمال، اين فضاي خالي را هم از ساختمانسازي پر كرد و تهران را به شميرانات و شميران را تا جاي كه امكان داشت به رشته كوههاي توچال آنچنان چسباند كه جايي براي تنفس شهر باقي نگذاشت. به گفته اين كارشناس، امروز كار ما، ديگر تشخيص علايم بيماري شهري نيست، بلكه تفكري عموميتر در مقياسي وسيع است. به نظر ميرسد، هر عملي كه روي اين شهر (كه بدون برنامه گسترش يافته است) انجام گيرد، گره زدن رشته گيسخته عناصر مختلف آن با همان شيوه و تفكر قديم است. اين عضو هيات امنا انجمن مفاخر تاكيد ميكند كه ساماندهي يك شهر از ديد فيزيكي، همان شيوه تفكر قديم است؛ ساماندهي خيابانها و خياباني را به طراحي شهري كشاندن، اما در مرحله نخست بايد فكري به حال اين هياهو، اين نابساماني، اين آلودگي و اين شلوغي كرد، چون «چگونه زيستن» پرسشي اخلاقي است كه ميتواند بنياد هستي ما را دگرگون كند. وي در ادامه ميافزايد: «به هر حال زندگي، فضا و مكان ميخواهد، زندگي انسان درآشفتگي و ناموزوني نميتواند زندگياي باشد كه بر اساس فلسفهاي علمي يا اخلاقي پايهگذاري شده است. بنابراين بايد در جست و جوي فلسفهاي براي زمان خود باشيم و همچنين يافتن جا و فضايي براي پياده كردن فلسفه جديد براي رسيدن به يك زندگي سالم. "انديشيدن به زندگي" به انسان توانايي ميدهد؛ "توانايي لذت بردن"» تفكيك بخشهاي مختلف جامعه از يكديگر؛ هر شهري داراي محدودهاي معين براي جمعيتي معين است. در اين محدوده معين، تقسيمبنديهاي مشخصي داريم كه جمعيت آنها هم در رابطه با نوع عملكرد آنها روي طرح جامع مشخص شده است. باور ميگويد: «حال اگر تمام اين معيارها، قوانين، ضوابط، راهحلها، دسترسيها و آن چه كه از قبل طرحريزي و محاسبه شده است به هم ريخته و از هم گسيخته شود و به همين ترتيب جامعه هم ناهمگن شود؛ از جامعه روستايي، جامعه صنعتي، دانشگاهي، سنتي، روشنفكري تا جامعه اداري، فرهنگي و جز آن، در يك جا و مكان دور هم جمع و در هم ادغام شوند، هيچ انتظاري براي ساماندهي و آرايش معنوي و فيزيكي آن نميتوان داشت. جز اينكه بعضي از بخشهاي مشخص كه داراي هدفي معين هستند را از ساير بخشها جدا كرد و در مكاني ديگر فضايي جديد و تازه و خالص را به آنها عرضه كرد تا به تقاضاهاي مختلف و متعدد، جوابهاي بهتري را بدهد.» باور در خاتمه گفتههاي خود ضمن پيشنهاد انتخاب شهري به عنوان پايتخت فرهنگي ايران، ميگويد: «اين رويكرد با تمام مشكلاتش ميتواند به بسياري از سوالها و نيازهاي امروز و فردا جامعه شهري پاسخ دهد،كه اين همتي بالا و عزمي راسخ را ميطلبد.» |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوم دی 1385ساعت 15:17 توسط دانشجویان شبانه 84 |
|
|
تحلیل فقر در فضای شهری رواج تکدی گری در خیابان ها و حضور کارتون خواب ها در گوشه و کنار پارک ها از نماد های اصلی فقر شناخته شده اند که |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوم دی 1385ساعت 12:20 توسط دانشجویان شبانه 84 |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
با عرض سلام و آرزوی موفقیت خدمت تمامی کسانی که از این وبلاگ دیدن کردن.
این وبلاگ باهدف ترویج وشناساندن رشته برنامه ریزی شهری وهمچنین استفاده دانشجویان این رشته ساخته شده امیدواریم توانسته باشیم گام مثبتی در این زمینه برداشته باشیم درضمن از نظرات وهمکاریتون برای بهتر شدن وبلاگ دریغ نکنید. باتشکر جمعی از دانشجویان رشته جغرافیاوبرنامه ریزی شهری شبانه ورودی 84-دانشگاه یزد |
| آرشیو موضوعی |
|
جغرافیا و برنامه ریزی شهری ایرانگردی و جهان گردی علوم کامپیوتر سنجش از دور گزارش زلزله لرستان بازارها اداره شهر |
|
RSS
|
